Gönül yarası böyle bir şeydir işte…
Haydi o sevmediğim büyük yazar ağzıyla ifade edeyim: Aynur’u severiz, takdir ederiz. Kendisinin bizim takdir ve alâkamıza ihtiyacı olmadığı mâlumdur. “Keçe Kürdân”ı yıllar önce Gönül Yarası’nda görmüş, gelin ağıdını dinlemiştik de yüreğimizin ucu çizilmişti; kimin çizilmemişti ki?
Gönül yarası; iyi bir yerli film
Filmin bir değil birkaç kaç tane final tercihi vardı; bunu hissettik çünkü yönetmen bu tercihlerden hiçbirine kıyamayıp tamamını birbiri ardına ekleyerek finalin tesiri azaltmış… Gönül Yarası’nın başından ve sonundan yirmi dakika makaslanmış olsa, güzelliği daha yoğunlaşırdı kanaatine vardım. Sinemalarda gösterilen yeni filmler hakkında yazmak benim üstüme vazife değil; dergide bu işi benden daha iyi ve [...]
İncir ağacısın, gam götürensin
Gönül Yarası filminden bir sahne: Emekli solcu öğretmen Nâzım (Şener Şen), koca zulmünden yılarak İstanbul’da pavyon türkücülüğü yaparak hayatını tanzim etmeye uğraşan genç kadın (Dünya) ile yaşgünü kutlaması için Beyoğlu’nda bir “Türkü Bar”a gidiyorlar. Aynur Doğan isimli bir genç kız, saz arkadaşları refakatinde “Dar hejiroke” sözleriyle başlayan bir Kürtçe türkü okumaya başlıyor; ama nasıl gam [...]
9(unknown*no*no*1)&guid=ON&x_utmac=MO-790007-2){kind=small}
